Oorzaken bloedverlies

Wanneer je tijdens de zwangerschap bloed verliest, maak je je natuurlijk zorgen. Een vaak voorkomende, onschuldige oorzaak van bloedverlies vroeg in de zwangerschap is de innesteling van de bevruchte eicel in de baarmoeder. In de helft van het aantal gevallen dat er bloedverlies optreedt in het begin van de zwangerschap is er sprake van een miskraam. Hierbij wordt het zwangerschapsweefsel uit de baarmoeder gedreven, gepaard gaande met weeachtige pijn en bloedverlies. Andere oorzaken kunnen een afwijking aan de baarmoedermond of (zelden) een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn.

 

Verschillende vormen van miskramen

Een miskraam kan niet worden tegengehouden of worden voorkòmen. Bij een zeer vroege miskraam is de groei al vroeg in de zwangerschap gestopt en is er geen embryo ontwikkeld. Op de inwendige echo is alleen een vruchtzak zichtbaar. Bij een iets latere miskraam is er een embryo zichtbaar door middel van een inwendige echo. Het embryo heeft echter geen hartactie en is meestal kleiner dan de zwangerschapsduur aangeeft. Deze vormen van miskraam kunnen ongemerkt verlopen. Wanneer de baarmoeder het zwangerschapsweefsel gaat uitdrijven, dan ontstaat kramp, opent de baarmoedermond zich en is er bloedverlies.

 

Hoe groot is de kans op een miskraam?

Een miskraam is een vaak voorkomend verschijnsel: bij circa één op de tien zwangerschappen treedt een miskraam op. In Nederland krijgen jaarlijks 20.000 vrouwen een miskraam.

Onderzoek bij bloedverlies

Als je bloed verliest in het begin van de zwangerschap en er reden is tot ongerustheid, dan zijn er verschillende onderzoeken mogelijk.

Lichamelijk onderzoek

De verloskundige doet een inwendig onderzoek om de grootte van de baarmoeder te schatten en om te beoordelen of de baarmoedermond geopend is.

Echoscopisch onderzoek

Dit onderzoek kan inwendig, via de schede, of uitwendig, via de buik, plaatsvinden. De baarmoederholte en de zwangerschap worden zichtbaar en beoordeeld kan worden of de zwangerschap

(nog) intact is. Dit onderzoek verandert niets aan de uitkomst van de zwangerschap.

Bloedonderzoek

Bij ruim bloedverlies kan het bloed worden gecontroleerd op bloedarmoede. Soms wordt ook de bloedgroep en rhesus-factor onderzocht. Indien je Rh-negatief bent, krijg je een medicijn wanneer de miskraam na de 10e week optreedt. Een eerste miskraam is geen reden voor onderzoek. Na twee miskramen kan onderzoek in het bloed van jou en je partner plaatsvinden naar de chromosomen en eventueel naar de stolling van het bloed of afweerstoffen in het bloed.

Wat moet je doen bij een miskraam?

Je kunt zelf niets doen om te voorkòmen dat een miskraam optreedt. Er is ook geen behandeling mogelijk. Je hebt de keuze tussen afwachten op het spontane beloop, een curettage of een medicamenteuze behandeling via de gynaecoloog.

Afwachten

Afwachten kan medisch geen kwaad en heeft geen gevolgen voor een nieuwe zwangerschap. Het verdriet kan thuis beleefd worden en eventuele complicaties van een curettage worden vermeden. Het nadeel van afwachten is dat het emotioneel zwaar kan zijn. Ook kan door ruim bloedverlies of pijn of door een incomplete miskraam later alsnog een curettage nodig zijn. Als je besluit om een spontane miskraam af te wachten, bespreek dan met je verloskundige hoe láng je wilt wachten.

Medicamenteuze behandeling

Eventueel kan de miskraam worden opwekt door middel van tabletten. De miskraam kan hierna alsnog spontaan optreden zonder dat hiervoor een ingreep nodig is. Een nadeel is dat het soms een aantal dagen kan duren voordat de miskraam op gang komt.

Curettage

Bij een curettage verwijdert de gynaecoloog het zwangerschapsweefsel uit de baarmoeder. Een curettage is een medische ingreep en vindt plaats onder narcose tijdens een dagopname. Er treden zeldzaam complicaties op bij deze ingreep.

Na de miskraam

Het lichamelijk herstel na een spontane miskraam of een curettage is meestal vlot. Gedurende één tot zes weken kan je wat bloedverlies en bruinige afscheiding hebben. Het is verstandig met vrijen te wachten tot het bloedverlies voorbij is. De volgende menstruatie treedt na ongeveer vier tot zes weken op.

Het is verstandig om je verloskundige te waarschuwen bij:

  • ongerustheid
  • hevig bloedverlies
  • aanhoudende klachten
  • koorts
Emotioneel herstel

Na een miskraam kan je een moeilijke tijd hebben. Verdriet, schuldgevoelens, ongeloof, boosheid en een gevoel van leegte zijn veel voorkomende emoties. Praat over je gevoelens met je partner, familie, vrienden of je verloskundige

 

Een volgende zwangerschap

Een volgende zwangerschap verloopt in de meeste gevallen goed, ook bij vrouwen die meer dan één miskraam hebben doorgemaakt. Als je zwanger wilt worden is het sowieso verstandig gezond te leven, en te denken aan bijvoorbeeld foliumzuur. Een miskraam is niet te voorkomen. Wel kan het geruststelling geven om voor een volgende zwangerschap af te spreken dat er al bij ca. 8 weken een (inwendige) echo gemaakt wordt.

Organisaties

Je kunt ons natuurlijk altijd bellen, wanneer je toch nog vragen hebt over de miskraam of  het idee hebt dat de verwerking niet verloopt zoals je dat graag zou willen.

Naast onze begeleiding zijn er ook organisaties die je daarbij kunnen helpen. Deze vind je hieronder.

Literatuur

Marianne Cuisinier en Hettie Janssen;

Met lege handen

Houten: Unieboek, 2e dr. 1997.

ISBN 90 269 6699 7.

 

Wiebe Braam en Martha van Buuren;

Als je zwangerschap misloopt

Baarn: La Rivière 1995.

ISBN 90 384 0365 8.

 

Ann Oakley, Ann McPherson en Helen Robert;

Soms gaat het mis

Utrecht/Antwerpen: Kosmos 1985

ISBN 90 215 1231 9

Aanmelden eerste controle